Erve Alferink

De stadsbrand van 7 mei 1862 leidde tot een vernietiging van de oude historische klokken, die nog in 1523 op de Klokkenkamp, de huidige Klokkenplas, gegoten waren. Kort na de brand werd de toren van twee nieuwe klokken voorzien. De komst van een compleet klokkenspel liet echter nog decennia op zich wachten. Het was het resultaat van de inspanningen van Christine Frederike van Heek-Meier (1842-1920), die de komst ervan helaas niet meer mee mocht maken.

De twee klokken van na de stadsbrand werden vervangen door klokken van Gillet & Johnsten; het 42 klokken tellende beiaard werd aangeboden door een aantal vooraanstaande families. Drie ervan, de luidklokken, bevatten randschriften van C.F. van Heek, Edwina van Heek en Bertha van Heek-Jordaan. Deze werden geschreven door J.H. van Heek en Cato Elderink. Op 29 augustus 1929 vond de overdracht plaats van de klokken aan het gemeentebestuur. Toespraken volgden van J.H. van Heek, burgemeester Bergsma, namens de voogdij J.J. van Deinse en dr. Caspari, voorzitter van de Nederlandse Klokkenspel Vereeniging.  Na de voordrachten had zich op de Markt “inmiddels een duizendkoppige menigte verzameld. De grijze toren werd belicht door schjnwerpers en leverde op dezen mooien zomeravond een waarlijk sprookjesachigen aanblik op. […] Toen sloeg in den toren de beiaardier van Mechelen, gustaaf Nees, de eerste tonen van ons Volkslied aan. […] Een geestdriftig applaus beloonde den kunstenaar voor deze opening van zijn concert.” Ook de rest van het weekend volgenden nog een reeks van concerten van Nees, waarna de beiaard nog geregeld bespeeld zou worden op de marktdagen.

Bidprentjes worden in katholieke kringen al honderden jaren gedrukt en verspreid bij het overlijden van een overledene. Ze zijn bedoeld als aandenken aan een dierbare. De functie ervan is door de eeuwen heen veranderd. Continue reading »

Al honderden jaren worden er in Nederland genealogieën opgesteld, in uitgebreide of minder uitgebreide vorm om eer te doen aan de vaak adellijke afstamming van de burgerlijke geslachten in de grote steden in het land. Het doel van de genealogie was ook vaak het aan kunnen tonen van een adellijke titel, ten behoeve van lidmaatschap van de Ridderschap. Continue reading »

Op 6 mei 1911 vond door F.G. (Frans) Stork, zes jaar oud, de eerste steenlegging plaats voor Tuindorp ’t Lansink. Als zoon van de Hengelose industrieel Coenrad Frederik Stork was hij getuige van het ontstaan en de ontwikkeling van een van de fraaiste tuindorpen van Nederland. Door het samengevoegde kapitaal van de machinefabrieken van de Gebr. Stork & Co., de firma N.V.G. Dikkers & Co. en de Nederlandsche Katoenspinnerij was er voldoende geld beschikbaar om met de meest moderne inzichten als goed rentmeester zorg te dragen voor de huisvesting en ontwikkeling van hun arbeiders. In mei 2011 bestaat het Hengelose Tuindorp Het Lansink honderd jaar, daarom een korte terugblik op het ontstaan. Continue reading »

Tussen 1927 en 1961 publiceerde Johanna van Buren haar gedichten, die ze liefkozend leedties noemde, (meestal) in het Dagblad van het Oosten (aanvankelijk in het Twents Zondagsblad). In 1944 gaf ze haar eerste dichtbundel uit, Zunnebloome.  De bundel Verzamelde gedichten  verscheen in 1981, samen met een proefschrift over haar leven en werk door de Hellendoorner Jan Bouwhuis. In deze dissertatie is weinig aandacht voor de verschillende uitgaven van haar werk. Continue reading »